Yolande Meurs

In deze blog is één van onze freelance communicatieprofessionals aan het woord over wat hem/haar bezighoudt. Yolande Meurs, Senior Adviseur Verandercommunicatie, over haar interim communicatie-opdracht bij de overheid in crisistijd.
17 februari 2021

Never waste a good crisis!

“Trainen voor vergadermarathons, die had ik niet zien aankomen”
Koud gestart in een communicatie-opdracht bij de overheid, overviel de lockdown alles en iedereen, op ongekende wijze. De inkt op mijn contract was nog nauwelijks droog, de bijsmaak van de koffieautomaat zat zelfs nog niet eens in mijn systeem. Binnen een week waren de eerste Covid maatregelen vertaald in stevig overheidsbeleid: thuiswerken als het kan. Waar een enkele vriend nog naar de baas ging, was het beleid onverbiddelijk. Van inwerken of fysiek kennismaken, en dat soort rituelen is het daardoor nooit meer gekomen. Er ontstond direct al een digitale rollercoaster vanachter mijn keukentafel. 100% Online werd het nieuwe werken. Sharepoint, Teams, Webex en de mute knop werden mijn virtuele (en soms ook eenzame) werkwereld. Van enkele vergaderingen per dag en onderbrekingen bij de koffieautomaat, belandde ik in urenlange calls die onophoudelijk in elkaar overstroomden. Op een ongemakkelijke keukenstoel, ook dat nog. Het voelde letterlijk als een marathon, alleen had ik hiervoor niet getraind. Bekomen van deze eerste schok, bleek dat omschakelen van ‘ability to adapt’ naar ‘ability to reality’ de enige zinvolle overlevingsstrategie was. De gedachte, dat iedereen zich moest aanpassen in een nieuwe werkelijkheid, stelde enigszins gerust.

“Waterval van mails”
Wat voorheen minder in het oog sprong, was ieders persoonlijke invulling van werktijden. Terwijl de ene collega strikt na vijf uur out-of-office was, vloog een ander volledig uit de bocht. Tot ’s avonds laat, in de nachtelijke uren, in de weekends en ruim voor het krieken van de dag. De kraan stond continu open: mails stroomden binnen als een waterval. En wie dit tempo niet bijhoudt, loopt al snel achter de feiten aan. Privé versus werktijden, en ook het oeroude overheidsbegrip verlof of reces, leken iets uit de oude doos. Zelfs collega’s die aangaven met vakantie te zijn, beantwoordden toch de mails. Maar het kon ook anders. Collega’s die de agenda blokkeerden voor de lunch of een verfrissende wandeling. Daar heb ik dan stiekem wel weer bewondering voor gekregen; zet je eigen noden ook eens op nummer één. Helaas is dat de freelance evergreen en onze beroepsgroep is dat niet echt gegund. Daarbij, de overheid zit per definitie complex in elkaar. Dat betekent altijd ‘aan en paraat staan’, en geen moment verslappen.

“Never waste a good crisis”
Nu de overheid grotendeels thuis werkt, is het verrassend te zien dat werken op deze manier best loont. Waar vergaderen, vaak met veel afdelingen immens veel tijd kostte, is dit aanzienlijk efficiënter geworden. Kortere lijnen, geen tijd vretend gereis naar en tussen locaties. Geen vergaderzaaltjes regelen die altijd vol lijken te zitten, de beamer die nooit doet wat je wilt en meer. Meer mensen aanhaken, spreken en zien, sneller en makkelijker. Iedereen is immers bereikbaar en digitaal beschikbaar. Kortom, er lijkt een Nieuw Werken concept bij de overheid gevonden, waarmee op zijn minst afscheid genomen kan worden van het Grote Kantoorongemak. Daarvoor in de plaats kunnen fysieke ontmoetingen of werken op locatie komen, die ook echt van nut en meerwaarde zijn. We weten nu dus dat het 180 graden anders kan, ook bij de overheid. Churchills legendarische uitspraak: ‘never waste a good crisis’ is in dat opzicht nog steeds relevant.

Yolande Meurs
Senior Adviseur Verandercommunicatie

Neem rechtstreeks contact op met Yolande: klik hier